Czytania na niedzielę, 20 września 2026
XXV niedziela zwykła
(Iz 55, 6-9)
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.
(Ps 145 (144), 2-3. 8-9. 17-18)
REFREN: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają
Każdego dnia będę błogosławił Ciebie
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają,
wszystkich wzywających Go szczerze.
(Flp 1, 20c-24. 27a)
Bracia: Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej.
Aklamacja (Dz 16, 14b)
Otwórz, Panie, nasze serca, abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
(Mt 20, 1-16a)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: "Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi".
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na niedzielę, 20 września 2026
Jezus zmierza do Jerozolimy. Po drodze spotyka bogatego młodzieńca, który nie potrafi oderwać się od tego, co posiada. Apostoł Piotr zauważa to: „Oto opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą. Cóż więc otrzymamy?” Co otrzymają zatrudnieni w winnicy Pana?
Winnicą Pana jest dom Izraela.
Oto zaproszeni przez Izajasza, żeby szukać Pana.
Żeby szukać Tego, który jest blisko tych, którzy Go wzywają.
Żeby całym życiem wyznawać: „Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus”. Zaproszeni, żeby uważnie słuchać słów Ewangelii. Historia gospodarza, który o różnych porach dnia wychodzi, żeby w swej winnicy zatrudnić robotników. Ze wszystkimi umawia się uczciwie o denara, bo jest dobry, bo pragnie, żeby zatrudnienie w winnicy otrzymali wszyscy.
Historia rozpoczyna się około godziny szóstej rano. Kolejni robotnicy zatrudnieni są o dziewiątej, o dwunastej, o piętnastej i o siedemnastej. Ci ostatni pracują jedną godzinę, ale ze wszystkimi Pan winnicy umawia się o denara. Ze wszystkimi z nas Jezus umawia się o denara życia wiecznego, o życie na wieki.
Można tę historię przyrównać do historii naszego nawrócenia. W którym momencie mojego życia usłyszałem słowo Dobrej Nowiny, w którym momencie naprawdę to słowo przyjąłem z wiarą?
Czasami jest to od domu rodzinnego, czasami jest to w momencie, gdy rozpoczynam dorosłe życie, a czasami jest to w chwili, której za chwilę mogę stanąć nad grobem.
Umawiać się z Panem o denara życia wiecznego. Przyjąć ten dar. Przyjąć ten dar jako ten, który bierze udział w przygodzie nawrócenia. Przyjąć ten denar życia wiecznego i nie szemrać, że miłosierdzie Boże jest nie tylko dla mnie, ale także dla drugiego.
ks. Wenancjusz Zmuda
Źródło: mateusz.pl