Czytania na poniedziałek, 2 marca 2026
Poniedziałek II Tygodnia Wielkiego Postu
(Dn 9, 4b-10)
O Panie, Boże mój, wielki i straszliwy, który dochowujesz wiernie przymierza tym, co Ciebie kochają i przestrzegają Twoich przykazań. Zgrzeszyliśmy, zbłądziliśmy, popełniliśmy nieprawość i zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy od Twoich przykazań. Nie byliśmy posłuszni Twoim sługom, prorokom, którzy przemawiali w Twoim imieniu do naszych królów, do naszych przywódców, do naszych przodków i do całej ludności kraju. U Ciebie, Panie, sprawiedliwość, a u nas wstyd na twarzach, jak to jest dziś u nas – mieszkańców Judy i Jerozolimy, i całego Izraela, u bliskich i dalekich, we wszystkich krajach, dokąd ich wypędziłeś z powodu niewierności, jaką Ci okazali. Panie! Wstyd na naszych twarzach, naszych królów, naszych przywódców i naszych ojców, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. Ale Pan, Bóg nasz, jest miłosierny i okazuje łaskawość, mimo że zbuntowaliśmy się przeciw Niemu i nie słuchaliśmy głosu Pana, Boga naszego, by postępować według wskazań, które nam dał przez swoje sługi, proroków.
(Ps 79 (78), 5a i 8. 9. 11 i 13)
REFREN: Nie czyń nam, Panie, według naszych grzechów
Czy wiecznie będziesz się gniewał?
Nie pamiętaj nam win przodków naszych,
niech szybko nas spotka Twoje zmiłowanie,
gdyż bardzo jesteśmy słabi.
Wspomóż nas, Boże, nasz Zbawco,
dla chwały Twojego imienia;
wyzwól nas i odpuść nam grzechy
przez wzgląd na swoje imię.
Niech jęk pojmanych dojdzie do Ciebie
i mocą Twego ramienia ocal na śmierć skazanych.
My zaś, lud Twój i owce Twojej trzody,
będziemy wielbić Ciebie na wieki
i przez pokolenia głosić Twoją chwałę.
Aklamacja (J 6, 63c. 68c)
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem. Ty masz słowa życia wiecznego.
(Łk 6, 36-38)
Jezus powiedział do swoich uczniów: "Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie".
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na poniedziałek, 2 marca 2026
„Być jak Bóg” jest kresem naszego wzrostu i dojrzewania. Brzmieć to może zuchwale, ale św. Jan w swoim Pierwszym Liście mówi, że w niebie będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jaki jest (1J 3, 2). Być jak Bóg to pragnienie obecne w nas od dni stworzenia. Wykorzystał je Kusiciel w Raju gdy skłonił Pierwszych Rodziców do przekroczenia Bożego zakazu. Dawne pragnienie i jego cel jest nadal w nas obecne i jest darem Boga, pozostaje pytanie, na jakiej drodze możemy to osiągnąć. Naprzeciw naszej niewiedzy wychodzi dziś Jezus odsłaniając nam miłosierdzie Ojca, które najpełniej opisuje Jego miłość. Sąd, jakiego Ojciec dokonuje nad człowiekiem, nad każdym z nas, jest sądem miłosierdzia dalekim od potępień, obfitym w przebaczenie. Ojciec, który zna prawdę o każdym z ludzi lepiej niż oni sami o sobie, mając wszystkie przesłanki do wydania wyroku skazującego decyduje się przebaczać. Co więcej – nadal obdarza swoją hojnością tym, którym przebaczył. Być jak Bóg to znaczy wejść na tę samą drogę miłosierdzia.
Każde, drobne nawet powstrzymanie się od sądu i potępienia, każde przebaczenie i każdy gest wyciągniętej ręki w kierunku drugiego – siostry czy brata – buduje obraz Boży w nas, sprawia, że stajemy się jak Bóg idąc pośladach Jezusa. Zaproszenie z dzisiejszej Ewangelii słyszymy na progu Wielkiego Postu. Staje się ono dla nas projektem i sprawdzianem nawrócenia. Z drugiej strony Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa, ku której idziemy przez ten czas, jest wydarzeniem, w którym Jezus w imieniu Ojca nie osądził nas, ale przebaczył, i dał nam ze swego miłosierdzia miarą dobrą, natłoczoną i obfitującą. Dając innym dajemy zawsze z tego, co sami otrzymaliśmy od Ojca.
ks. Adam Łuźniak
Źródło: mateusz.pl