Czytania na wtorek, 6 stycznia 2026
Uroczystość Objawienia Pańskiego
(Iz 60,1-6)
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan i Jego chwała jawi się nad tobą. I pójdą narody do twojego światła,królowie do blasku twojego wschodu. Podnieś oczy wokoło i popatrz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione twe córki. Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, zadrży i rozszerzy się twoje serce, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów, dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą ze Saby, ofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.
(Ps 72,1-2,7-8,10-11,12-13)
REFREN: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi
Boże, przekaż Twój sąd Królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.
Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość,
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza,
od Rzeki aż po krańce ziemi.
Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary,
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą Mu pokłon wszyscy królowie,
wszystkie narody będą Mu służyły.
Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa,
i ubogiego, co nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim,
nędzarza ocali od śmierci.
(Ef 3,2-3a.5-6)
Bracia: Przecież słyszeliście o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Aklamacja (Mt 2,3)
Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy złożyć pokłon Panu.
(Mt 2,1-12)
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na wtorek, 6 stycznia 2026
Narodziny Jezusa, Syna Bożego, to szczególny czas złączenia nieba z ziemią, spraw Boskich ze sprawami ludzkimi. Objawia się chwała Boga na wysokościach, a ludzie dobrej woli otrzymują w darze pokój. Ludźmi dobrej woli w dzisiejszej Ewangelii są magowie przybyli ze Wschodu. Ich dobra wola wyraziła się w gotowości podjęcia trudu pielgrzymki, której jedynym pewnym punktem była gwiazda określająca wstępnie motyw drogi, ale nie geograficzne położenie jej kresu. Magowie powtórzyli drogę Abrahama jaką w zaufaniu Bogu podjął wieki wcześniej zmierzając ze Wschodu na Zachód. Otwarte serce znajduje wiele przesłanek wskazujących na obecność Boga i Jego Tajemnicy. Nawet naturalne znaki są zbiorem komunikatów, przez które wypowiada się Bóg. Dzięki tej otwartości serca Magowie odnajdują Króla Żydowskiego, natomiast Herod i jego dwór wraz ze starszyzną Izraela, mając jednoznaczne przesłanki obecne w proroctwach Pisma i mieszkając w bliskości tych wydarzeń nie potrafią dostrzec Oczekiwanego.
Bóg pozwala się znaleźć tym, którzy Go szukają i są gotowi należycie Go uczcić. Magowie przez swe dary wyrażają na sposób symboliczny przekonanie dotyczące godności Jezusa. Złoto – dar odpowiedni dla króla, kadzidło – na ofiarę dla osoby o boskiej godności, mirra – zapowiedź Jezusowej śmierci i złożenia do grobu. Radość magów kontrastuje z przerażeniem Heroda i Jerozolimy. Ten, na którego wskazuje Prawo i Prorocy i którego Izrael oczekiwał od stuleci, rodzi się w samym sercu Narodu Wybranego, w mieście królewskim, a kapłani i nauczyciele ludu Go nie widzą. Autoreferencyjność, skoncentrowanie na sobie samym Heroda i autorytetów Izraela uczyniła głuchymi ich serca i niewidzącymi ich oczy.
Magowie po spotkaniu z Jezusem i Jego Matką wracają do siebie inną drogą. Droga jest inna po to, by uniknąć spotkania z Herodem, jest ona jednak inna także dlatego, że ich serca dzięki spotkaniu z Jezusem doświadczyły głębokiej przemiany. Ostatnie zdanie dzisiejszej Ewangelii zawiera dla nas pociechę. Niezależnie od tego, czy spotkamy Pana podążając za gwiazdą, czy za wskazaniami Słowa Bożego zawsze to spotkanie będzie doświadczeniem przemieniającym wewnętrznie i odmieniającym ścieżki naszego życia. Warto więc ciągle na nowo poszukiwać Jezusa w pokorze i z otwartym sercem.
ks. Adam Łuźniak
Źródło: mateusz.pl