Czytania na sobotę, 15 sierpnia 2026

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

(Ap 11, 19a; 12, 1. 3-6a. 10ab)

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty; ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła syna – mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: "Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca"

(Ps 45 (44), 7 i 10. 11-12. 14-15)

REFREN: Stoi Królowa po Twojej prawicy

Tron Twój, Boże, trwa na wieki,
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą,
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha,
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna,
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Córa królewska wchodzi pełna chwały,
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą,
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.

(1 Kor 15, 20-26)

Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć.

Aklamacja

Maryja została wzięta do nieba, radują się zastępy aniołów.

(Łk 1, 39-56)

Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana". Wtedy Maryja rzekła: "Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. święte jest Jego imię, A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, co się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak przyobiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki".Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na sobotę, 15 sierpnia 2026

"Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami". Oto Najświętsza Maria Panna, Królowa w wniebowzięta, uczy nas, jak z wiarą słuchać Słowa. "Stoi Królowa po Twojej prawicy".
Stoi i przyczynia się za nami. Stoi, żebyśmy smakowali tego dopełnienia zmartwychwstania Chrystusa, kiedy Ona wraz z ciałem i duszą wzięta jest do nieba. I bardzo nam potrzeba na tej Ewangelii Nawiedzenia.
Kiedy razem z Maryją ruszamy na drogę wiary, idziemy do Elżbiety, idziemy, żeby usłyszeć, że Maryja podwójnie nazwana jest Błogosławioną: Błogosławioną między niewiastami i Błogosławioną, która uwierzyła, uwierzyła w moc Słowa.
Oto ona uczy nas wiary, uczy nas modlić się, uczy nas Magnificat, tej przepięknej modlitwy utkanej z wersetów biblijnych, żebyśmy się przekonywali, że Bóg i nam czyni wielkie rzeczy, że troszczy się o nas, że o nas walczy. Maryja, ucząca wiary i modlitwy, uczy także wprowadzić Słowo w konkretny czyn.
Pokorna służebnica zostaje u Elżbiety na okres trzech miesięcy, czyli jest do narodzin Jana Chrzciciela. Jest jako ta, która służy, jako ta, która się przyczynia, jako ta, która nie jest obojętna, która uczy nas drogi do nieba.
ks. Wenancjusz Zmuda

Źródło: mateusz.pl