Czytania na wtorek, 13 października 2026

Wtorek XXVIII tygodnia okresu zwykłego

(Ga 5, 1-6)

Bracia: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! Oto ja, Paweł, mówię wam: Jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda. I raz jeszcze oświadczam każdemu człowiekowi, który poddaje się obrzezaniu: jest on zobowiązany zachować wszystkie przepisy Prawa. Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski. My zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości. Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość.

(Ps 119 (118), 41 i 43. 44-45. 47-48)

REFREN: Niech Twoja łaska zstąpi na mnie, Panie

Panie, niech zstąpi na mnie Twoja łaska,
Twoje zbawienie według Twej obietnicy.
Nie odbieraj moim ustom słowa prawdy,
bo ufam Twoim wyrokom.

A Prawa Twego zawsze strzec będę,
po wieki wieków.
I będę kroczył szeroką drogą,
bo szukam Twoich przykazań.

I będę się weselił z Twoich przykazań,
które umiłowałem.
Moje ręce wznoszę ku Twym wyrokom, które miłuję,
i rozważam Twoje ustawy.

(Hbr 4, 12)

Żywe jest słowo Boże i skuteczne, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

(Łk 11, 37-41)

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem. Na to Pan rzekł do niego: "Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości. Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste".

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na wtorek, 13 października 2026

Ewangelia o faryzeuszu i obmywaniu naczyń dotyka stałej pokusy ucieczki w pozór…, formę…, i iluzję. Czystość zewnętrzna staje się dla nas parawanem, za którym próbujemy ukryć to, co niepokojące i zepsute we własnym wnętrzu. Zdumiewająca jest ta ludzka skłonność do dbania o wizerunek…, poprawność gestów…, i zachowanie religijnych pozorów…, - podczas gdy wnętrze kielicha, - nasze własne serce, - pozostaje pełne zdzierstwa…, egocentryzmu…, i niegodziwości.
W codziennym życiu nikt, myjąc naczynie, nie zaczyna od jego zewnętrznej strony, pozostawiając w środku brud i osad. A jednak w wymiarze duchowym nieustannie ulegamy tej absurdalnej fikcji. Prawdziwy problem człowieka nigdy nie leży w tym, co dotyka go z zewnątrz, - lecz w tym, co wychodzi z jego serca. Zewnętrzne obmycia i rytuały nie są w stanie przemienić głębi naszej duszy. Dają jedynie złudne poczucie poukładania, - odseparowując nas od prawdy o własnej nędzy i słabości.
Chrystus wskazuje jedyny ratunek przed tą wewnętrzną hipokryzją: dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a wszystko będzie dla was czyste. Prawdziwe oczyszczenie nie dokonuje się przez zachowywanie przepisów, ale przez jałmużnę, która naprawdę kosztuje, - przez złożenie w darze tego, co nosimy w głębi serca. Tylko wydanie tego, co w nas najcenniejsze…, najbardziej ukryte…, i kosztowne…, - kruszy pancerz samowystarczalności i otwiera nas na Boże miłosierdzie oraz na drugiego człowieka.
o. Marcin Ciechanowski OSPPE

Źródło: mateusz.pl