Czytania na sobotę, 17 stycznia 2026
Sobota I tydzień zwykły
(1 Sm 9, 1-4. 17-19; 10, 1)
Był pewien dzielny wojownik z rodu Beniamina – a na imię mu było Kisz, syn Abiela, syna Serora, syna Bekorata, syna Afijacha, syna Beniamina. Miał on syna imieniem Saul, wysokiego i dorodnego, a nie było od niego piękniejszego człowieka wśród synów izraelskich. Wzrostem o głowę przewyższał cały lud. Gdy zaginęły oślice Kisza, ojca Saula, rzekł Kisz do swego syna, Saula: "Weź z sobą jednego z chłopców i udaj się na poszukiwanie oślic". Przeszli więc przez górę Efraima, przeszli przez ziemię Szalisza, lecz ich nie znaleźli. Powędrowali przez krainę Szaalim: tam ich nie było. Poszli do ziemi Jemini i również nie znaleźli. Kiedy Samuel spostrzegł Saula, odezwał się do niego Pan: "Oto ten człowiek, o którym ci mówiłem, ten, który ma rządzić moim ludem". Saul podszedł tymczasem do Samuela w bramie i rzekł: "Wskaż mi, proszę, gdzie jest dom Widzącego". Samuel odparł Saulowi: "To ja jestem Widzący. Chodź ze mną na wyżynę! Dziś jeść będziecie ze mną, a jutro pozwolę ci odejść, powiem ci też wszystko, co jest w twym sercu". Samuel wziął wtedy naczyńko z olejem i wylał na głowę Saula, ucałował go i rzekł: "Czyż nie namaścił cię Pan na wodza nad swoim dziedzictwem?"
(Ps 21 (20), 2-3. 4-5. 6-7)
REFREN: Król się weseli z Twej potęgi, Panie
BPanie, król się weseli z Twojej potęgi
i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
Spełniłeś pragnienie jego serca
i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
BPomyślne błogosławieństwo wcześniej zesłałeś na niego,
szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
Prosił Ciebie o życie,
Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
BWielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy,
ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki,
napełniłeś go radością Twojej obecności.
Aklamacja (Łk 4, 18)
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność.
(Mk 2, 13-17)
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: "Pójdź za Mną!" Ten wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: "Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?" Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników".
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na sobotę, 17 stycznia 2026
Jezus powrócił do Kafarnaum. Dokonał cudów w domu uzdrowienia. W domu Szymona Piotra uzdrawia człowieka sparaliżowanego, a później naucza tłumy.
W Kafarnaum jesteśmy również świadkami tego niezwykłego spojrzenia Jezusa na osobę Lewiego, na Mateusza. Takiego spojrzenia, które wyrywa Lewiego z jego komory celnej, z tego przyspawania się do pieniędzy.
Lewi dokonuje czegoś niespotykanego. Nie tylko urządza ucztę dla Jezusa w swoim domu, ale także zaprasza na nią tych, przyprowadza do Jezusa, którzy byli mu najbliżsi – celników i grzeszników. I zaczyna ewangelizować w bardzo pokorny, prosty sposób, doprowadzając do spotkania innych celników z Jezusem, a przecież Jezus przychodzi by uzdrawiać tych, co się źle mają, przychodzi ratować człowieka, który jest zaślepiony, także zaślepiony pieniądzem. To spojrzenie wzbudza również w Lewim chęć naprawy zła, które wyrządził. Pieniądze, które dotąd były dla niego najważniejsze, mają się stać sposobem naprawienia krzywd.
Jedno spojrzenie Jezusa zaowocowało tak wielką przemianą.
Na nas również Chrystus patrzy w ten sam sposób co na Lewiego. Prośmy Go by i w nas zaszła taka przemiana życia.
ks. Wenancjusz Zmuda
Źródło: mateusz.pl