Czytania na sobotę, 14 listopada 2026

Sobota XXXII tygodnia okresu zwykłego

(3 J 5-8)

Ty, umiłowany Gajusie, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd. Oni to świadczyli o twej miłości do Kościoła; dobrze uczynisz zaopatrując ich na drogę zgodnie z wolą Boga. Przecież wyruszyli w drogę, dla imienia Jego nie przyjmując niczego od pogan. Powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy.

(Ps 112,1-2.3-4.5-6)

REFREN: Błogosławiony, kto się boi Pana

Błogosławiony człowiek, który boi się Pana
i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach.
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi,
dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.

Dobrobyt i bogactwo będą w jego domu,
a jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze.
On wschodzi w ciemnościach jak światło prawych,
łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.

Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza
i swymi sprawami zarządza uczciwie.
Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje
i pozostanie w wiecznej pamięci.

Aklamacja (2 Tes 2,14)

Bóg wezwał nas przez Ewangelię, abyśmy dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa.

(Łk 18,1-8)

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: „W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: "Obroń mnie przed moim przeciwnikiem". Przez pewien czas nie chciał Lecz potem rzekł do siebie: "Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie". I Pan dodał: „Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. A Bóg czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na sobotę, 14 listopada 2026

Jezus, który zmierza do Jerozolimy, wzywa swoich uczniów do modlitwy. Mówi przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać. W Pierwszym Liście do Tesaloniczan, w piątym rozdziale, odkrywamy zachętę: „Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie, w każdym położeniu dziękujcie”. Słowo wzywające do modlitwy nieustannej – jaka to modlitwa? Jezus mówi o wdowie, która naprzykrza się, o wdowie, która dniem i nocą jest wołaniem do Boga, jest wołaniem systematycznym, jest relacją.
Ojcowie Kościoła mówili, że najważniejszą modlitwą, którą oni wyczytują z psalmów, to jest wołanie: „Panie, pomóż mi”. Kiedy człowiek tonie, krzyczy: „Ratunku, pomocy!”. My też powinniśmy krzyczeć: „Ratunku, pomocy!” dzień po dniu. Potrzebujemy tej pomocy jak małżonkowie, którzy w przysiędze małżeńskiej mówią: „Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący”. I chodzi o to, żeby to wołanie oni stosowali każdego dnia, nie tylko w dzień ślubu. To także jest forma modlitwy nieustannej, która jest nam bardzo potrzebna.
I stajemy wobec też pytania, dramatycznego pytania Jezusa, który idzie na krzyż: „Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”. Czy znajdzie wiarę moją i twoją?
ks. Wenancjusz Zmuda

Źródło: mateusz.pl