Czytania na czwartek, 3 września 2026
Czwartek XXII tygodnia zwykłego
(1 Kor 3, 18-23)
Bracia: Niechaj się nikt nie łudzi. Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: "On udaremnia zamysły przebiegłych" lub także: "Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców". Niech się przeto nie chełpi nikt z powodu ludzi! Wszystko bowiem jest wasze: czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe, wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa, a Chrystus – Boga.
(Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6)
REFREN: Pańska jest ziemia i co ją napełnia
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.
Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?vCzłowiek rąk nieskalanych i czystego serca,
którego dusza nie lgnęła do marności.
On otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają,
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Aklamacja (Mt 4, 19)
Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi.
(Łk 5, 1-11)
Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret – zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: "Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!" A Szymon odpowiedział: "Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci". Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: "Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym". I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. A Jezus rzekł do Szymona: "Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił". I wciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na czwartek, 3 września 2026
Ile w naszym życiu wypłukanych sieci! Ile zniechęcenia, wymęczenia, frustracji… Jak dużo pretensji, bo tyle niespełnionych oczekiwań, bo przecież miało być inaczej, sieci miały się wypełniać… Ile rozczarowań, poczucia braku sensu, ile beznadziei… I w tej całej smutnej panoramie, którą można by malować jeszcze przez długi, długi czas, w przeróżnych barwach, odcieniach, nasyceniach… ile w tym wszystkim doskonałego wręcz skupienia na sobie, na własnych porażkach, bezowocnym wysiłku, niespełnionych oczekiwaniach… Ile ciasnoty w takim myśleniu, w tym zasłuchaniu w siebie i tylko w siebie…
A Jezus tak bardzo chce wejść właśnie tam, do twojej łodzi pachnącej porażką, naznaczonej całonocnym, bezowocnym wysiłkiem. Jezus chce wejść w każdy twój brak, w każdą twoją pustkę, żeby tam… mówić… Żeby tam i z tamtąd mówić do ciebie. Żebyś przestał w końcu biadolić, użalać się nad sobą, zwalać winę na innych, oskarżać cały świat i… zasłuchał się… pozwolił, żeby słowo Boga cię pochłonęło, żeby wypełniło twoje pustki. Pustki po to są… To przestrzenie przygotowane dla Bożego słowa. Dla Słowa żywego.
Co mówi Jezus w twoich pustkach, porażkach, wypłukanych sieciach? Biadoli razem z tobą? Utwierdza cię w przekonaniu, że jesteś biedną ofiarą niesprawiedliwości tego świata? Nie!!! On, wobec twoich porażek mówi: „Płyń! Płyń!! Wypłyń na głębię! Przestań beznadziejnie płukać twoje sieci! Weź je w garść, weź się w garść i… płyń! Wypłyń na głębię!!!”. To mówi Jezus w twoich pustkach i zniechęceniach, w twoim płukaniu sieci, w twoim poczuciu braku sensu.
Jeśli przestaniesz użalać się nad sobą, jeśli posłuchasz i wypłyniesz… Tam, gdzie była pustka stanie się nadobfitość. Tam, gdzie było oskarżanie i obarczanie winą innych, stanie się braterstwo. Tam, gdzie było pogrążanie się w smutną otchłań samotności, stanie się cudowne wołanie o pomoc. Jeśli tylko oderwiesz się od siebie i… POSŁUCHASZ.
o. Maciej Sierzputowski CSSp
Źródło: mateusz.pl