Czytania na poniedziałek, 29 czerwca 2026
Uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła
(Dz 12,1-11)
W owych dniach Herod zaczął prześladować niektórych członków Kościoła. Ściął mieczem Jakuba, brata Jana, a gdy spostrzegł, że to spodobało się Żydom, uwięził nadto Piotra. A były to dni Przaśników. Kiedy go pojmał, osadził w więzieniu i oddał pod straż czterech oddziałów, po czterech żołnierzy każdy, zamierzając po Święcie Paschy wydać go ludowi. Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. W nocy, po której Herod miał go wydać, Piotr, skuty podwójnym łańcuchem, spał między dwoma żołnierzami, a strażnicy przed bramą strzegli więzienia. Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąceniem w bok obudził Piotra i powiedział: „Wstań szybko!” Równocześnie z rąk Piotra opadły kajdany. „Przepasz się i włóż sandały!” - powiedział mu anioł. A gdy to zrobił, rzekł do niego: „Narzuć płaszcz i chodź za mną!" Wyszedł więc i szedł za nim, ale nie wiedział, czy to, co czyni anioł, jest rzeczywistością; zdawało mu się, że to widzenie. Minęli pierwszą i drugą straż i doszli do żelaznej bramy, prowadzącej do miasta. Ta otwarła się sama przed nimi. Wyszli więc, przeszli jedną ulicę i natychmiast anioł odstąpił od niego. Wtedy Piotr przyszedł do siebie i rzekł: „Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z ręki Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi”.
(Ps 34,2-9)
REFREN: Od wszelkiej trwogi Pan Bóg mnie wyzwolił
Będę błogosławił Pana po wieczne czasy,
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem,
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Wysławiajcie razem ze mną Pana,
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością,
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto biedak zawołał i Pan go usłyszał,
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych,
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry,
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
(2 Tm 4,6-9.17-18)
Najmilszy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody je posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków. Amen.
Aklamacja (Mt 16,18)
Ty jesteś Piotr - Opoka, i na tej Opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą.
(Mt 16,13-19)
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?”A oni odpowiedzieli: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków”. Jezus zapytał ich: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Odpowiedział Szymon Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Na to Jezus mu rzekł: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego: cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na poniedziałek, 29 czerwca 2026
U początku bycia chrześcijaninem – mówi w encyklice „Deus caritas est” papież Benedykt XVI – nie ma decyzji etycznej czy jakiejś wielkiej idei, jest natomiast spotkanie z wydarzeniem, z Osobą, która nadaje życiu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie. A tą Osobą jest Jezus Chrystus.
Zadając uczniom pytanie o to, kim jest On osobiście dla nich, Jezus zaprasza uczniów do przemyślenia na nowo i do uzewnętrznienia swoich przekonań dotyczących Jego Osoby. Aby zbudować osobistą relację z Panem trzeba mieć wewnętrzne przekonanie dotyczące Jego tożsamości i Jego znaczenia we własnym życiu. Bez tego przekonania droga za Jezusem będzie tylko zewnętrznym doświadczeniem, bardzo nietrwałym, obarczonym wielkim ryzykiem rozstania. Jeśli prawda o tym, kim jest Jezus dotknie mojego serca i w nim się zakorzeni, to nabierze siły zdolnej uporządkować na nowo moje życie – nadać mu nową perspektywę, a tym samym decydujące ukierunkowanie.
Opinie krążące wśród ludzi na temat Jezusa opierają się na porównaniu z wielkimi postaciami Izraela, które zapowiadały Mesjasza lub miały powrócić – jak Eliasz – bezpośrednio przed Jego nadejściem. Wyobrażenia człowieka zwykle opierają się na posiadanym już doświadczeniu, stąd współcześni Jezusowi widząc Jego znaki i cuda, Jego władzę w zakresie ducha i materii, szukali sposobu interpretacji tego, co widzą w oparciu o znane sobie kategorie. Odpowiedź Piotra – bardzo osobista a jednocześnie radykalnie różna od opinii krążących wśród Izraela – jest jednoznacznym dowodem Bożego światła, które otrzymał, by móc właściwie przyjąć i zrozumieć, kim jest Jezus. Piotr otrzymuje to światło w służbie wiary grona pozostałych Jedenastu a także by być pierwszym świadkiem wiary dla całego Kościoła – czasów Jezusa i w każdym kolejnym pokoleniu.
Jedność z Piotrem jest gwarancją trwania w tej wierze, którą Piotr wyznał, i która znalazła aprobatę w oczach Jezusa. Dar wiary Piotra udzielany jest każdorazowej Głowie Kolegium biskupów – Biskupowi Rzymu. Poza jednością z Piotrem bylibyśmy skazani na zgadywanie, kim jest Jezus, lub na czerpanie z ulotnych i zmiennych opinii cudzych. Trwając w tej jedności mamy pewność, że wierzymy oświeceni światłem samego Ojca i budujemy relację z Jezusem w taki sposób, jakiego On sam od nas oczekuje.
ks. Adam Łuźniak
Źródło: mateusz.pl