Czytania na środę, 11 lutego 2026

Środa V tydzień zwykły

(1 Krl 10, 1-10)

Królowa Saby, usłyszawszy o rozgłosie Salomona, przybyła, aby go osobiście wypróbować przez roztrząsanie trudnych zagadnień. Przyjechała więc do Jerozolimy ze świetnym orszakiem i wielbłądami, dźwigającymi wonności i bardzo dużo złota oraz drogocennych kamieni. Następnie przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, którego król by nie znał i którego by jej nie wyjaśnił. Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował, jak również zaopatrzenie jego stołu w potrawy i napoje, i mieszkanie jego dworu, stanowiska usługujących mu, ich szaty, jego podczaszych, jego całopalenia, które składał w świątyni Pańskiej, wówczas wpadła w zachwyt. Dlatego przemówiła do króla: "Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam. Szczęśliwe twoje żony, szczęśliwi twoi słudzy! Oni stale znajdują się przed twoim obliczem i wsłuchują się w twoją mądrość! Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że upodobał sobie ciebie, aby cię osadzić na tronie Izraela; z miłości, jaką żywi Pan względem Izraela na wieki, ustanowił ciebie królem dla wykonywania prawa i sprawiedliwości". Następnie dała królowi sto dwadzieścia talentów złota i bardzo dużo wonności oraz drogocennych kamieni. Nigdy nie przyniesiono więcej wonności od tych, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

(Ps 37 (36), 5-6. 30-31. 39-40)

REFREN: Słowa mądrości głosi sprawiedliwy

Powierz Panu swą drogę,
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,
a prawość twoja jak blask południa.

Usta sprawiedliwego głoszą mądrość,
a język jego mówi to, co słuszne.
Prawo Boże jest w jego sercu
i nie zachwieją się jego kroki.

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana,
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala,
wyzwala od występnych i zachowuje,
On bowiem jest ich ucieczką.

Aklamacja (J 17, 17ba)

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą, uświęć nas w prawdzie.

(Mk 7, 14-23)

Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: "Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!" Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: "I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste. I mówił dalej: "Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym".

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na środę, 11 lutego 2026

Oczywiście, można obarczać winą okoliczności. Można zrzucać ją na innych, oskarżać ich o zmarnowanie życia, o nieszczęśliwe dzieciństwo. Mścić się, obmawiać, odpłacać pięknym za nadobne… itd, itd… Można! Ale… co to da? I przede wszystkim, rzeczywiście wina za własne uczynki, nieszczęśliwe wybory, sposób myślenia, rozumienia rzeczy, sytuacji, wina za to wszystko i za jeszcze więcej rzeczywiście leży po stronie innych? Faktycznie winne są okoliczności?
„Słuchajcie i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!”. To nie okoliczności i nie inni czynią cię nieczystym. Nie oni zmuszają cię do popełnienia grzechu. „Do złych myśli, nierządu, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwości, przewrotności, postępu, wyuzdania, zazdrości, obelgi, pychy, głupoty. Całe to zło pochodzi z wnętrza człowieka i czyni go nieczystym”. Nawet jeżeli zostałeś poważnie skrzywdzony i głęboko zraniony. Nawet jeżeli to dzieje się teraz, ty nie jesteś tym wszystkim zdeterminowany. Najgłębsze nawet krzywdy nie definiują ciebie, nie czynią nieczystym, do niczego nie zmuszają. Nie odbierają tobie wolności. To twoje odpowiedzi na te, oczywiście prawdziwe i bardzo bolesne wydarzenia, ale to twoje odpowiedzi, twoje reakcje na to wszystko, to one czynią cię nieczystym. To, co wypływa z twojego serca, to odbiera ci szczęście i wypełnia zgorzknieniem.
Po prostu zobacz to…
o. Maciej Sierzputowski CSSp

Źródło: mateusz.pl