Czytania na piątek, 20 listopada 2026
Piątek XXXIII tygodnia okresu zwykłego
(Ap 10,8-11)
Ja, Jan, znów usłyszałem głos z nieba, jak zwracał się do mnie w słowach: „Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi”. Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by mi dał książeczkę. I rzecze mi: „Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód”. I wziąłem książeczkę z ręki anioła i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, a gdy ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności. I mówią mi: „Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach”.
(Ps 119,14.24.72.103.111.131)
REFREN: Nad miód są słodsze Twoje przykazania
Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą,
moimi doradcami Twoje ustawy.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia,
ponad miód słodsza dla ust moich.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki,
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami,
bo pragnę Twoich przykazań.
Aklamacja (J 10,27)
Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.
(Łk 19,45-48)
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: „Napisane jest: "Mój dom będzie domem modlitwy", a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców”. I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na piątek, 20 listopada 2026
Jezus uderza w system. Niby potrzebny i uzasadniony. Wszak pielgrzymi przychodzący z daleka musieli gdzieś kupić zwierzęta na ofiarę czy wymienić pieniądze. Ale jak w każdym systemie, z czasem pojawia się zestaw różnorodnych nadużyć. Po co więc je tworzymy? Żeby było prościej. Bo pozwalają wiele spraw zrealizować na „autopilocie”, bo nie trzeba się zastanawiać, bo są określone zwyczaje i procedury na wszystko. Ale w tle często usztywnienie czy wręcz petryfikacja postaw i metod działania.
Istnieje taki system, który znamy wszyscy, właściwy dla niemal każdej ludzkiej społeczności. To system „zawszości” i „nigdości” – bo zawsze tak było, albo nigdy tak nie było. Kiedyś myślałem, że to domena ludzi starszych, ale pamiętam moje lata seminaryjne, kiedy wspomniany system „zawszości” i „nigdości” mogło pokonać tylko „prawo precedensu”. Otóż, kiedy któryś z braci wstawał i mówił – zawsze tak było, zwykle kończyło to dyskusję, zanim ta się jeszcze rozpoczęła. Chyba, że wstawał inny i mówił coś w stylu – „ale w 1999 roku było inaczej” – mamy więc precedens, można podyskutować. Do dziś trudno mi uwierzyć, że wśród bardzo młodych facetów był wówczas taki opór wobec innych niż znane rozwiązań.
Ale takich schematów jest mnóstwo. Czasem nawet nie zauważamy, że ich szkodliwość dawno już przerosła przydatność i warto by je zweryfikować. Na szczęście jest Pan, który jest prawdziwą skarbnicą pomysłów, jak „skomplikować nam życie”. Innymi słowy, jak pobudzić nas do zobaczenia starych spraw w nowy sposób. Świeżość myśli i świeżość spojrzenia – tego nam wszystkim na jesienne słoty życzę.
o. Michał Nowak OFM Conv
Źródło: mateusz.pl