Czytania na niedzielę, 22 listopada 2026
Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
(Ez 34,11–12.15–17)
To mówi Pan Bóg: „Oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę miał o nie pieczę. Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, wtedy gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne. Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam będę je układał na legowisko, mówi Pan Bóg. Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę z powrotem, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie”. Do was zaś, owce moje, to mówi Pan Bóg: „Oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły”.
(Ps 23,1–2a.2b–3.5.6)
REFREN: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego
Pan jest moim pasterzem:
niczego mi nie braknie,
pozwala mi leżeć
na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoją chwałę.
Stół dla mnie zastawiasz
na oczach mych wrogów,
Namaszczasz mi głowę olejkiem,
kielich mój pełny po brzegi.
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.
(1 Kor 15,20–26.28)
Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.
Aklamacja (Mk 11,10)
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie; błogosławione Jego królestwo, które nadchodzi.
(Mt 25,31–46)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie, pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: "Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźmijcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata. Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie;byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie". Wówczas zapytają sprawiedliwi: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię? lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?". Król im odpowie: "Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili". Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom. Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie". Wówczas zapytają i ci: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?". Wtedy odpowie im: "Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili". I pójdą ci na mękę wieczną, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego”.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na niedzielę, 22 listopada 2026
Słuchając opisu Sądu Ostatecznego, potrzeba nam pamiętać, że następny, dwudziesty szósty rozdział Ewangelii Świętego Mateusza, to już wydarzenia związane z Paschą Jezusa, z Jego przejściem do domu Ojca. Z Ostatnią Wieczerzą i z tym wszystkim, co po niej nastąpi.
I za chwilę Jezus będzie głodny, spragniony, nagi, cierpiący i w więzieniu. I możemy uczynić rachunek sumienia, kto wtedy Mu pomógł. Kto był blisko Niego. Możemy zapatrzeć się w te postaci jak Szymon z Cyreny – przymuszony, ale pomocny. Jak osoba z tradycji Kościoła – Weronika. Jak płaczące niewiasty pragnące pomagać swymi łzami.
Warto ten tekst skonfrontować z Ośmioma Błogosławieństwami, żeby zobaczyć, jak te teksty się uzupełniają.
Patrzymy na Jezusa – Dobrego Pasterza. To niezwykła ikona. Bo ten Dobry Pasterz zajmował się tym, który był głodny. Jest taka scena, kiedy Jezus z uczniami spotyka tłum ludzi, który wygląda jak owce nie mające pasterza, tłum bardzo bezradny. I dla nich rozmnaża chleb, i uczy uczniów odpowiedzialności za drugiego człowieka.
Dla tych, którzy są spragnieni, Jezus mówił, że strumienie wody żywej wypłyną z Jego wnętrza i mówił to o Duchu Świętym.
Strumienie wody żywej wypłyną z serca Jezusowego jako źródło miłosierdzia, dla nas i świata całego.
Jezus, który był przybyszem, niejako po drodze, zajmował się chorymi i przyodziewał ich w miłosierdzie i uzdrowienie. Nie zapomniał o Janie Chrzcicielu, którego Herod skazał na śmierć.
Czytając tę Ewangelię możemy się pytać, kim są
ci najmniejsi. Kim są ci nazwani przez Jezusa tymi, którzy stają razem z Pasterzem w momencie sądu, kiedy są sądzone narody. I tu możemy szukać odpowiedzi. Człowiek w potrzebie, czy uczeń Jezusa. Czy Jezus daje w tym opisie drogę zbawienia dla pogan.
Bo jest taka pokusa, że wystarczy nakarmić, przyodziać, odwiedzić i to już jest całe chrześcijaństwo. I ktoś może powiedzieć, że wystarczy być dobrym człowiekiem. Ale Jezus swoim uczniom mówi o miłości nieprzyjaciół, o miłości do końca. Praktykując uczynki miłosierne co do ciała i co do duszy.
Patrzymy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. Patrzymy na Jezusa, który przychodzi do nas jako Sędzia sprawiedliwy i będzie nas sądził z miłosierdzia. Z miłosierdzia, które można zobaczyć w naszych czynach.
ks. Wenancjusz Zmuda
Źródło: mateusz.pl