Czytania na czwartek, 8 stycznia 2026

Czwartek II Tydzień po Narodzeniu Pańskim

(1 J 4, 7-10)

Umiłowani, miłujmy się wzajemnie, ponieważ miłość jest z Boga, a każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością. W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. W tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

(Ps 72 (71), 1b-2. 3-4b. 7-8)

REFREN: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd królowi,
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie
i ubogimi według prawa.

Niech góry przyniosą pokój ludowi,
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką ubogich z ludu,
będzie ratował dzieci biedaków.

Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość
i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza,
od Rzeki aż po krańce ziemi.

Aklamacja (Łk 4, 18)

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność.

(Mk 6, 34-44)

Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce niemające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach. A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Miejsce to jest pustkowiem, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia". Lecz On im odpowiedział: "Wy dajcie im jeść!» Rzekli Mu: «Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby dać im jeść?" On ich spytał: "Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie!" Gdy się upewnili, rzekli: "Pięć i dwie ryby". Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się, gromada przy gromadzie, po stu i pięćdziesięciu. A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by podawali im; także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do syta i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i resztek z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na czwartek, 8 stycznia 2026

Jezus się lituje, współczuje czyli współodczuwa. Odczuwa to, co czuje człowiek, co czujesz i przeżywasz ty. Uczniowie odsyłają, odrzucają. Domagają się, żeby Jezus odesłał zgromadzonych wokół Niego, żeby zadbali sami o siebie. Ich głód dla uczniów jest bardzo niewygodny. Ta sytuacja jest niekomfortowa. „Dlaczego mamy się nimi zajmować? Niech sobie idą! Odeślij ich. Każdy ma swoje problemy”.
I to jest dokładnie nasze ludzkie myślenie. My tak rozumujemy. Postrzegamy pomysł zajęcia się głodem, czyli potrzebami, brakami, utrudzeniem innych ludzi, jako jawną niesprawiedliwość.
A Jezus? „Wy dajcie im jeść!”. On jest właśnie taki. To Jego serce. Jezus powierza uczniom swoje życie. On tak żyje. „Wy dajcie im jeść!”. „Spójrzcie na tych ludzi, na tych braci. Zobaczcie jak bardzo są głodni. Zobaczcie ich potrzeby, ich utrudzenie, cierpienie. Spróbujcie poznać ich historie życia, często tak bardzo połamane. Przestańcie odsyłać. Przestańcie odrzucać. Dajcie im jeść!”. Podnieś oczy. Przestań w końcu skupiać się na sobie! Zobacz ile głodu wokół ciebie. Każdy dzień daje ci mnóstwo okazji, żeby kogoś nakarmić.
Uda ci się dzisiaj wykorzystać choć jedną z nich…?
o. Maciej Sierzputowski CSSp

Źródło: mateusz.pl