Czytania na poniedziałek, 14 września 2026

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

(Lb 21,4b-9)

W owych dniach podczas drogi lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny”. Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli zatem ludzie do Mojżesza, mówiąc: „Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże”. I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: „Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu”. Sporządził więc Mojżesz węża z brązu i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża z brązu, zostawał przy życiu.

(Ps 78,1-2.34-35.36-37.38)

REFREN: Wielkich dzieł Boga nie zapominajmy

Słuchaj, mój ludu, nauki mojej,
nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich,
Do przypowieści otworzę me usta,
wyjawię tajemnice zamierzchłego czasu.

Gdy ich zabijał, wtedy Go szukali,
nawróceni garnęli się do Boga.
Przypominali sobie, że Bóg jest ich opoką,
że Bóg najwyższy jest ich Zbawicielem.

Lecz oszukiwali Go swymi ustami
i kłamali Mu swoim językiem.
Ich serce nie było Mu wierne,
w przymierzu z Nim nie byli stali.

On jednak będąc miłosierny
odpuszczał im winę i nie zatracał,
gniew swój często powściągał
i powstrzymywał swoje wzburzenie.

Aklamacja

Uwielbiamy Cię, Chryste, i błogosławimy Ciebie, bo przez Krzyż Twój święty świat odkupiłeś.

(J 3,13-17)

Jezus powiedział do Nikodema: „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego.A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony”.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na poniedziałek, 14 września 2026

Plaga węży o jadzie zdolnym do tego, by pokąsanego pozbawić życia, to historia, do której odwołuje się Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Pojawienie się węży w obozie izraelskim podczas wędrówki przez pustynię (Lb 21, 4-9) było konsekwencją szemrania Żydów przeciw Bogu i Mojżeszowi. Brak wody i monotonia pokarmu doprowadziły Izraelitów do myślenia przypisującego Bogu złą intencję – „wyprowadziliście nas z Egiptu byśmy tu na pustyni pomarli?” Okazuje się, że szemranie jest jak wijący się wśród traw lub piasku wąż, który niewidoczny i niepozorny potrafi zabić niemal nie zostawiając śladów. Bóg pozwolił, by Naród wybrany doświadczył jak niszczycielską siłę posiada szemranie i brak szczerości. Szemranie zatruwa serce i jak jad żmijowy niszczy człowieka od wewnątrz. Wielu z tego powodu umiera, a nikt z ludu nie czuje się bezpiecznie. Nawrócenie na pustyni przyszło bardzo szybko, Żydzi zaczęli wołać otwarcie do Mojżesza prosząc o lekarstwo. Miedziany wąż zawieszony w obozie nie był antidotum w tradycyjnym znaczeniu trucizny i odtrutki. Jego obecność była próbą wobec Izraelitów, czy wznosząc wzrok ku wężowi uznają swoją grzeszność i zwrócą się ku Bożemu miłosierdziu i uznają Bożą prawdomówność. Aby spojrzeć na węża trzeba było stanąć w posłuszeństwie wobec Boga i uznać, że tylko On może przywrócić życie i darować grzech.
Każdy grzech jest jak szemranie przeciw Bogu. Odwrócenie się od Bożego prawa można porównać do przyjęcia postawy braku zaufania do Boga. To jak owoc przewrotnego myślenia wychodzącego z przekonania, że Bóg coś nam zabrania umieszczając zakazy w swoim Prawie, że Bóg chowa przed nami jakieś dobro. Takie przekonanie zatruwa serce i sprawia, że człowiek próbuje osiągnąć szczęście, zdobyć dobro na drodze bez Boga lub wbrew Niemu.
Krzyż Jezusa Chrystusa od samego początku był widziany jako spełnienie proroctwa wpisanego w znak węża miedzianego. Każdy, kto uwierzy Jezusowi otrzyma przebaczenie grzechów i zdobędzie nowe życie – życie z wiary i z Ducha Świętego. Aby to uczynić trzeba jednak uznać swoją grzeszność i niemoc wobec jadu, jakim grzech niszczy serce człowieka. Wiara w jedyne pośrednictwo Jezusa Chrystusa w zbawieniu człowieka owocuje pełnym nadziei spojrzeniem na Krzyż. I to spojrzenie otwiera drogę do odzyskania zdrowia duszy.
ks. Adam Łuźniak

Źródło: mateusz.pl