Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Krośnie

Parafia Rzymskokatolicka pw. Miłosierdzia Bożego w Krośnie

Msza Święta transmisja NA ŻYWO

Czytania na wtorek, 17 listopada 2026

Wtorek XXXIII tygodnia okresu zwykłego

(Ap 3,1-6.14-22)

Ja, Jan, usłyszałem Pana mówiącego do mnie: „Aniołowi Kościoła w Sardach napisz: To mówi Ten, co ma Siedem Duchów Boga i siedem gwiazd: "Znam twoje czyny: masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły. Stań się czujny i umocnij resztę, która miała umrzeć, bo nie znalazłem twych czynów doskonałymi wobec mego Boga. Pamiętaj więc, jak wziąłeś i usłyszałeś, strzeż się tego i nawróć się. Jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej, i nie poznasz, o której godzinie przyjdę do ciebie. Lecz w Sardach masz kilka osób, co swoich szat nie splamiły i będą chodzić ze mną w bieli, bo są godni. Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca i z księgi życia imienia jego nie wymażę. I wyznam imię jego przed moim Ojcem i Jego aniołami". Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego: "Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący. A tak skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię z mych ust wyrzucić. Ty bowiem mówisz: ‘Jestem bogaty’ i ‘wzbogaciłem się’, i ‘niczego mi nie potrzeba’, a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi. Radzę ci kupić u mnie złota w ogniu oczyszczonego, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się oblókł, a nie ujawniła się haniebna twa nagość, i balsamu do namaszczenia twych oczu, byś widział. Ja wszystkich, których kocham, karcę i ćwiczę. Bądź więc gorliwy i nawróć się. Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie". Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów”.

(Ps 15,1b-3a.3bc-4.5)

REFREN: Zwycięzca ze Mną zasiądzie na tronie

Kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie
i mówi prawdę w swym sercu,
który swym językiem oszczerstw nie głosi.

Kto nie czyni bliźniemu nic złego,
nie ubliża swoim sąsiadom,
kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę,
ale szanuje tego, kto boi się Pana.

Kto dotrzyma przysięgi dla siebie niekorzystnej,
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu.
Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje

Aklamacja (1 J 4,10b)

Bóg pierwszy nas umiłował i posłał swojego Syna jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

(Łk 19,1-10)

Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest, ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: „Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu”. Zeszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy widząc to, szemrali: „Do grzesznika poszedł w gościnę”. Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: „Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie”. Na to Jezus rzekł do niego: „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło”.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na wtorek, 17 listopada 2026

Zwierzchnik celników w bogatym Jerychu posiadał fortunę, wpływy i pozycję, lecz zapłacił za to potworną cenę: powszechną nienawiścią…, odrzuceniem… i samotnością. Jego bogactwo było próbą zrekompensowania poczucia bycia kimś gorszym, zdeptanym i wzgardzonym. Jego pragnienie, by „koniecznie zobaczyć Jezusa, kim jest”, nie wypływało ze zwykłej ciekawości, lecz było krzykiem kogoś, kto dusi się we własnym, pozornie ułożonym życiu.
Przeszkodą na drodze do spotkania z Bogiem okazuje się tłum. Anonimowa masa ludzi z jednej strony zasłania Zacheuszowi horyzont, z drugiej zaś symbolizuje opinię publiczną, moralny osąd i ludzką zawiść, która nigdy nie dopuści grzesznika do ocalenia. Zacheusz nie cofa się jednak przed upokorzeniem. - Ten potężny i bogaty dostojnik biegnie naprzód i wspina się na sykomorę, narażając się na śmieszność i wzgardę gapiów. Sykomora, drzewo o gorzkich owocach przypominających figi, staje się kryjówką człowieka, który pragnie widzieć, ale sam panicznie boi się zostać zobaczonym. Człowiek często ukrywa się w koronach swoich póz, ról społecznych, masek czy pozornej religijności, byle tylko podejrzeć Boga z bezpiecznego dystansu i nie dopuścić Go do swoich zranień.
Jezus zatrzymuje się pod drzewem, podnosi głowę i spogląda w górę. Bóg nie patrzy na grzesznika z góry, z wyniosłego tronu sędziego, lecz staje niżej od niego, w postawie żebraka pukającego do ludzkiego serca. Woła go po imieniu: Zacheuszu. Słowa: „dziś muszę zatrzymać się w twoim domu” rozbijają jego mechanizmy obronne. Bóg nie stawia warunków wstępnych, nie żąda najpierw rachunku sumienia, publicznej pokuty ani obietnicy poprawy. On wchodzi w sam środek nieuporządkowania, w przestrzeń obciążoną krzywdą i kradzieżą, oferując swoją obecność całkowicie darmo. Podczas gdy religijni sprawiedliwi szemrzą z oburzenia, w zaryglowanym domu Zacheusza pęka mur samotności.
o. Marcin Ciechanowski OSSPE

Źródło: mateusz.pl