Czytania na sobotę, 31 października 2026

Sobota XXX tygodnia okresu zwykłego

(Flp 1,18b-26)

Bracia: Że na wszelki sposób rozgłasza się Chrystusa, z tego się cieszę i będę się cieszył. Wiem bowiem, że to mi wyjdzie na zbawienie dzięki waszej modlitwie i pomocy, udzielanej przez Ducha Jezusa Chrystusa, zgodnie z gorącym oczekiwaniem i nadzieją moją, że w niczym nie doznam zawodu. Lecz jak zawsze, tak i teraz, z całą swobodą i jawnością Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele, to dla mnie owocna praca. Co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, pozostawać zaś w ciele to bardziej dla was konieczne. A ufny w to wiem, że pozostanę i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie przeze mnie, przez moją ponowną obecność u was.

(Ps 42,2-3.5)

REFREN: Boga żywego pragnie dusza moja

Jak łania pragnie wody ze strumienia,
tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.
Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego,
kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?

Gdy wspominam, jak z tłumem
kroczyłem do Bożego domu,
w świątecznym orszaku,
wśród głosów radości i chwały.

Aklamacja(Mt 11,29ab)

Moje owce słuchają mojego głosu, Ja znam je, a one idą za Mną.

(Łk 14,1.7-11)

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Opowiedział wówczas zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich: "Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: "Ustąp temu miejsca". I musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: "Przyjacielu, przesiądź się wyżej". I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników. Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na sobotę, 31 października 2026

Czytana Ewangelia wypada w sobotę, czyli przeżywamy szabat. Szabat jako ukoronowanie dzieła stworzenia, jako wspomnienie wyjścia z Egiptu, jako pamiątka zawarcia przymierza.
Jezus jest w gościnie. Jest na posiłku u pewnego przywódcy faryzeuszów. Faryzeusze śledzą Jezusa, a Jezus bacznie ich obserwuje.
Obserwuje jak zajmują pierwsze miejsca, jak walczą, żeby zająć lepszy stołek.
A Jezus zachęca do tego, żeby nie bać się być ostatnim, nie bać się umniejszać, znać prawdę o sobie. "Każdy, kto się wywyższa będzie poniżony, a kto się uniża będzie wywyższony".
Żyjąc w świecie, w którym tak wielu choruje na manię wielkości, trzeba mi pamiętać, że Pan Bóg kocha pokornych. Potrzeba mi wziąć sobie do serca to, co mówi Apostoł Paweł, pisząc list do Filipian, do pierwszej gminy chrześcijańskiej na kontynencie europejskim: na wszelki sposób głosi się Chrystusa. Także stylem swojego życia, by móc, jak Apostoł, wyznać: niech "Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele, czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk".
Jakże inaczej brzmią te słowa w kontekście uroczystości Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego, kiedy się pochylamy nad grobami naszych bliskich, kiedy pytamy się o sens naszego życia.
Pielgrzymujemy, wędrujemy do domu Ojca. I dlatego też ta wędrówka jest dla nas głoszeniem Chrystusa na wszelki sposób.
ks. Wenancjusz Zmuda

Źródło: mateusz.pl