Czytania na piątek, 4 września 2026
Piątek XXII tygodnia zwykłego
(1 Kor 4, 1-5)
Bracia: Niech uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych. A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny. Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będę osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią. Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamysły serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę.
(Ps 37 (36), 3-4. 5-6. 27-28b. 39-40)
REFREN: Zbawienie prawych pochodzi od Pana
Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre,
a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.
Raduj się w Panu,
a On spełni pragnienia twego serca.
Powierz Panu swą drogę,
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,
a prawość twoja jak blask południa.
Odstąp od złego i czyń dobro,
abyś mógł przetrwać na wieki.
Gdyż Pan sprawiedliwość miłuje
i nie opuszcza swych świętych.
Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana,
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala,
wyzwala od występnych i zachowuje,
On bowiem jest ich ucieczką.
Aklamacja (J 8, 12)
Ja jestem światłością świata, kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.
(Łk 5, 33-39)
Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa: "Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją". A Jezus rzekł do nich: "Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli". Opowiedział im też przypowieść: "Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na piątek, 4 września 2026
Prowadziłem ostatnio tygodniowe rekolekcje, bardzo intensywne. Przez plebanię przetoczyło się w te dni mnóstwo osób w różny sposób związanych z tym wydarzeniem. Staropolska gościnność sprawia, że stoły w takich sytuacjach zawsze się uginają, a kuchnia staje na głowie, żeby czymś zaskoczyć. Pod koniec tygodnia ta nadobfitość zaczęła jednak męczyć i pojawiły się kulinarne tęsknoty za prostotą. I całkiem na poważnie pojawił się temat postu, właśnie jako lekarstwa na nadobfitość. Nie tylko o jedzeniu mowa. Wchodzisz do drogerii, a tam trzydzieści rodzajów pasty do zębów. Wchodzisz do sklepu z elektroniką – regały pełne sprzętu, którego różnorodność zwyczajnie utrudnia wybór. Czy pasta do zębów za 7 złotych jest gorsza niż ta za 21 złotych? A telefon, w którym dokonano kosmetycznych zmian, wart jest tego, żeby płacić za niego 1000 złotych więcej? Satysfakcja? Na rok, może na pół… Bo pojawi się kolejny i kolejny… Czyli raczej frustracja i ciągła gonitwa, żeby nie wypaść z czołówki.
A gdyby tak więcej powściągliwości… A gdyby tak wybierać to, co tańsze… A może, o zgrozo, to, co gorsze… A gdyby odmówić sobie takiej czy innej przyjemnostki… A może podjąć jakieś wyrzeczenie kulinarne, powiedzmy, raz w tygodniu zjeść coś, co lubię mniej, albo generalnie zjeść mniej… Żeby złapać balans między przesytem, a niedoborem. Żeby wiedzieć, ile tak naprawdę potrzebuję i ile mi wystarcza. Wtedy pojawia się powiew wolności i wówczas męczący nadmiar nie staje się zniewalającą alternatywą dla Pana Młodego. Wtedy moje serce staje się bardziej otwarte na mniej, które prowadzi do Więcej.
o. Michał Nowak OFM Conv
Źródło: mateusz.pl