Czytania na niedzielę, 23 sierpnia 2026
XXI niedziela zwykła
(Iz 22, 19-23)
Tak mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu: "Gdy strącę cię z twego urzędu i przepędzę cię z twojej posady, tego dnia powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza. Oblokę go w twoją tunikę, przepaszę go twoim pasem, twoją władzę oddam w jego ręce; on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy. Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy. Wbiję go jak kołek na miejscu pewnym; i stanie się on tronem chwały dla domu swego ojca".
(Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 6 i 8bc)
REFREN: Panie, Twa łaska trwa po wszystkie wieki
Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów,
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.
I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją,
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem,
pomnożyłeś moc mojej duszy.
Zaprawdę Pan jest wzniosły,
patrzy łaskawie na pokornego,
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Panie, Twa łaska trwa na wieki,
nie porzucaj dzieła rąk swoich.
(Rz 11, 33-36)
O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał myśl Pana albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.
Aklamacja (Mt 16, 18)
Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą.
(Mt 16, 13-20)
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: "Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?" A oni odpowiedzieli: "Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków". Jezus zapytał ich: "A wy za kogo Mnie uważacie?" Odpowiedział Szymon Piotr: "Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego". Na to Jezus mu rzekł: "Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie". Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na niedzielę, 23 sierpnia 2026
Kto poznał myśl Pana? Kto był Jego doradcą?
Mądrość i wiedza Boga – niezgłębiona, zadziwiająca, zaskakująca.
Oto razem z Jezusem wędrujemy po północnych krańcach Izraela. Jesteśmy przed Cezareą Filipową, można powiedzieć. Wpatrujemy się w to miasto poświęcone boskiemu Cezarowi. Dynastia herodiańska wiedziała, jak się wkupić w łaski Rzymu, który był daleko, a który potrafił mocną ręką trzymać Ziemię Świętą i rozdawać korony tak, jak chciał.
Oto stajemy jakby w panoramie Cezarei Filipowej, żeby otrzymać pytania od Jezusa: kim jest dla ludzi, kim jest dla nas – uczniów? Dla ludzi – można powiedzieć, że zebrane są opinie, szczególnie Heroda Antypasa o Jezusie, który po śmierci Jana Chrzciciela widział w Nim postać proroka, którego zgładził. Ale w tej gorączce mesjańskiej jest oczekiwanie na Eliasza, na jego przyjście, na Jeremiasza albo też na jednego z proroków. Gorączka mesjańska to gorączka prorocka, czekanie na głos od Boga, na słowo żywe.
Jezus jest bardzo dobrym nauczycielem. To jest nie tylko zebranie informacji, wiedzy, jaką posiadają uczniowie – On dąży do bardzo osobistej relacji. Nie wystarcza, to, co inni mówią o Jezusie. Pytanie jest mocne: kim Jezus jest dla mnie? Panem i Mesjaszem, jedynym Zbawicielem. Mesjasz, Syn Boga żywego, staje pośród nas.
Oto jesteśmy świadkami, jak Piotr, Skała, Opoka otrzymuje klucze Królestwa. To jest to podobieństwo do Szebny z proroctwa Izajasza: „Położę klucz domu Dawidowego na jego ramieniu”.
Klucznik domu – ten, który otwiera, zamyka nie tylko drzwi, ale ważne sprawy, który ma władzę. I oto ta władza też nade wszystko polega na służbie, na służbie Królestwu, na służbie Mesjaszowi.
Te wydarzenia, które dzieją się w Cezarei Filipowej, czytane w kluczu Przemienienia Pańskiego, są okraszone zapowiedziami Męki. Od tych dwóch wydarzeń – od Cezarei Filipowej i od Góry Przemienienia – Jezus zaczyna schodzić z północnych krańców Izraela i bardzo świadomie idzie ku Jerozolimie, aby zrealizować plan Ojca, aby to wszystko się zadziało, abyśmy mieli życie prawdziwe, abyśmy razem z Piotrem dzień po dniu mieli odwagę wyznawać: Jezu, Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego, Ty jesteś moim Zbawicielem.
ks. Wenacjusz Zmuda
Źródło: mateusz.pl