Czytania na poniedziałek, 15 czerwca 2026
Poniedziałek XI tygodnia zwykłego
(1 Krl 21, 1b-16)
Nabot Jizreelita miał winnicę w Jizreel obok pałacu Achaba, króla Samarii. Achab zatem zwrócił się do Nabota, mówiąc: "Oddaj mi na własność twoją winnicę, aby została przerobiona dla mnie na ogród warzywny, gdyż ona przylega do mego domu. A ja dam ci za nią winnicę lepszą od tej, chyba że wydaje ci się słuszne, abym ci dał pieniądze jako zapłatę za nią". Nabot zaś odpowiedział: "Niech mnie Pan broni przed tym, bym miał ci oddać dziedzictwo mych przodków". Achab przyszedł więc do swego domu rozgoryczony i rozgniewany słowami, które Nabot Jizreelita wypowiedział do niego, a mianowicie: "Nie dam tobie dziedzictwa moich przodków». Następnie położył się na swoim łożu, odwrócił twarz i nic nie jadł. Niebawem przyszła do niego Izebel, jego żona, i zapytała go: "Czemu duch twój jest tak rozgoryczony, że nic nie jesz?" On zaś jej odpowiedział: "Bo rozmawiałem z Nabotem Jizreelitą. Powiedziałem mu: Sprzedaj mi twoją winnicę za pieniądze albo, jeśli chcesz, dam ci zamiast niej inną. A on powiedział: Nie dam tobie mojej winnicy". Na to rzekła do niego Izebel, jego żona: "To ty teraz sprawujesz rządy królewskie nad Izraelem. Wstań, jedz i bądź dobrej myśli. To ja ci dam winnicę Nabota Jizreelity". Potem w imieniu Achaba napisała listy i opieczętowała jego pieczęcią, a następnie wysłała do starszyzny i dostojników, którzy byli w mieście, sąsiadujących z Nabotem. W listach tak napisała: "Ogłoście post i posadźcie Nabota przed ludem. Posadźcie też naprzeciw niego dwóch ludzi nikczemnych, by zaświadczyli przeciw niemu, mówiąc: „Zbluźniłeś Bogu i królowi”. Potem go wyprowadźcie i kamienujcie, tak aby zmarł". Jego współobywatele, starsi oraz dostojnicy mieszkający w mieście zrobili, jak im Izebel poleciła i jak było napisane w listach, które do nich wysłała. A więc ogłosili post i posadzili Nabota przed ludem. Potem przyszło dwóch ludzi nikczemnych, którzy zasiadłszy przed nim, zaświadczyli przeciw niemu, mówiąc: "Nabot zbluźnił Bogu i królowi". Dlatego wyprowadzili go za miasto i ukamienowali go, wskutek czego zmarł. Sami zaś posłali do Izebel, aby powiedzieć: "Nabot został ukamienowany i zmarł". Kiedy więc Izebel usłyszała, że Nabot został ukamienowany i zmarł, powiedziała Achabowi: "Wstań, weź w posiadanie winnicę Nabota Jizreelity, której nie zgodził się dać ci za pieniądze, bo Nabot nie żyje, lecz umarł". Kiedy tylko Achab usłyszał, że Nabot umarł, zaraz wstał, aby zejść do winnicy Nabota Jizreelity i wziąć ją w posiadanie.
(Ps 5, 2-3. 5-6a. 6b-7)
REFREN: Wysłuchaj, Panie, głos mojej modlitwy
Usłysz, Panie, moje słowa,
zważ na moje jęki.
Wytęż słuch na głos mojej modlitwy,
Królu mój i Boże.
Bo Ty nie jesteś Bogiem,
któremu miła nieprawość,
zły nie może przebywać u Ciebie,
nie ostoją się przed Tobą nieprawi.
Nienawidzisz wszystkich,
którzy zło czynią.
Zgubę zsyłasz na każdego, kto kłamie.
Pan brzydzi się człowiekiem podstępnym i krwawym.
Aklamacja (Ps 119 (118), 105)
Twoje słowo jest pochodnią dla stóp moich, Panie, i światłem na mojej ścieżce.
(Mt 5, 38-42)
Jezus powiedział do swoich uczniów: "Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb!” A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu: lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię ktoś, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie".
Źródło: mateusz.pl
Rozważanie na poniedziałek, 15 czerwca 2026
Zasada: „Oko za oko i ząb za ząb”, brzmi całkiem sprawiedliwie, dlatego stosowana była szeroko w czasach Jezusa. Czy rozwiązuje ona jednak wszystkie problemy wynikające z osądem tego, co sprawiedliwe? Okazuje się, że jej stosowanie pozostawia mimo wszystko deficyt w postaci podwójnej straty: doświadczonej zarówno przez poszkodowanego jak i przez sprawcę. Mówiąc prosto: utrata zęba przez sprawcę nie przywróci ubytku w uzębieniu ofiary. Taka konsekwencja może jedynie budzić lęk przed przekraczaniem prawa, nie wyrówna jednak sprawiedliwości i straty, gdy przestępstwo się zdarzy.
Jezus staje przed nami jako nowy Prawodawca. Słowa Jezusa nie są wprowadzaniem nowych sankcji, ale proponowaniem nowego, nawróconego myślenia i działania. Klucz do wyrównania strat i oddania sprawiedliwości Jezus składa w ręce ofiary i proponuje, aby w Kościele przyjąć logikę Krzyża. Nadstawienie policzka, odstąpienie płaszcza i hojności w dysponowaniu czasem i majątkiem to przede wszystkim cecha charakterystyczna działania samego Jezusa. Streszczeniem tej postawy jest Krzyż, na którym Jezus umiera ogołocony ze wszystkiego, ale bogaty relacją i jednością z Ojcem, który jest w niebie.
Zaproszenie Jezusa jest skuteczne i wiarygodne dlatego, że On sam w pełni i do końca zrealizował w swoim życiu to, do czego zaprasza nas wszystkich. Takie działanie z jednej strony na poziomie relacji międzyludzkich przerywa łańcuch niesprawiedliwości, strat i krzywd, z drugiej dochodzenie i oddawanie tego, co sprawiedliwe pozostawia Ojcu. Chrystusowe zmartwychwstanie jest znakiem, że Ojciec czuwa i oddaje każdemu to, co sprawiedliwe. Każdy przyjęty niesprawiedliwie policzek, każda przekazana bliźniemu kwota to w rzeczywistości inwestycja, to droga do Królestwa Ojca. Najświętsze Serce Jezusa jest źródłem, z którego wypływa siła do jej realizacji, a Zmartwychwstanie Jezusa jest gwarancją, że kto na nią wejdzie, ten się nie zawiedzie.
ks. Adam Łuźniak
Źródło: mateusz.pl