Czytania na niedzielę, 15 listopada 2026

XXXIII niedziela zwykła

(Prz 31,10–13.19–20.30–31)

Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny.

(Ps 128,1–2.3.4–5)

REFREN: Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Szczęśliwy człowiek, który się boi Pana
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich,
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

Małżonka twoja jak płodny szczep winny
w zaciszu twojego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki
dokoła twego stołu.

Tak będzie błogosławiony człowiek,
który się boi Pana.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi
i abyś oglądał pomyślność Jeruzalem
przez wszystkie dni twego życia.

(1 Tes 5,1–6)

Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: „Pokój i bezpieczeństwo”, tak niespodziana przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie ujdą. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteście synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.

Aklamacja (J 15,4.5b)

Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwał będę. Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

(Mt 25,14-30)

Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: "Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana". Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: "Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem". Rzekł mu pan: "Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana". Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: "Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność". Odrzekł mu pan jego: "Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na niedzielę, 15 listopada 2026

"Dzień pański przyjdzie, tak jak złodziej w nocy".
W Ewangelii dzisiejszej niedzieli słyszymy, że po długim czasie powrócił Pan owych sług.
Pan nadchodzi, Pan przechodzi. Czy zastanie nasze serce przygotowane?
W dzisiejszym psalmie śpiewamy: „Szczęśliwy człowiek, który służy Panu”. Ewangelia zaś dzisiejsza, mówi o rozdanych talentach, a bardziej o obdarowanych sługach, którzy zaproszeni są do współpracy ze swoim Panem.
Możemy popatrzeć ze współczuciem na sługę jednego talentu, i nie dlatego, żebyśmy chcieli porównywać go z innymi sługami. Sługą pięciu talentów, trzech talentów. Nie dlatego, żebyśmy chcieli litować się, że on taki biedny, bo otrzymał tylko jeden talent.
Każdy otrzymał według zdolności, otrzymał wystarczająco wiele, żeby móc współpracować z łaską , współpracować z Panem.
Gdyby ten jeden talent przeliczyć na denary, wychodzi aż 6000. Licząc ówczesną stawką za roboczodzień to aż 6000 dni pracy, a przyjmując, że pracujemy w ciągu roku 250 dni, to 24 lata.
Przy standardowym etacie, 220 225 dni roboczych, po odliczeniu weekendów, świąt i urlopów, to wychodzi 27 lat.
Z takim kapitałem, naprawdę mogę zrobić bardzo wiele. A sługa co robi? Zakopuje w ziemi, nawet nie daje bankierom.
Nazywany jest sługą złym i gnuśnym, czyli leniwym. Jemu się nic nie chce.
Oto, czekając na przyjście Pana, obdarowani przez Niego łaską, miłosierdziem, wezwani, zaproszeni jesteśmy do współpracy.
Czy chcemy ją podjąć? Czy chcemy być dotknięci błogosławieństwem?
Szczęśliwy ten, kto służy Panu, bo On nadchodzi, już się zbliża.
ks. Wenancjusz Zmuda

Źródło: mateusz.pl