Czytania na niedzielę, 18 października 2026

XXIX niedziela zwykła

(Iz 45, 1. 4-6)

Tak mówi Pan o swym pomazańcu, Cyrusie: "Ja mocno ująłem go za prawicę, aby ujarzmić przed nim narody i królom odpiąć broń od pasa, aby otworzyć przed nim podwoje, żeby się bramy nie zatrzasnęły. Przez wzgląd na mego sługę, Jakuba, Izraela, mojego wybrańca, nadałem ci twój tytuł, bardzo zaszczytny, chociaż Mnie nie znałeś. Ja jestem Pan, i nie ma innego. Poza Mną nie ma boga. Przypaszę ci broń, chociaż Mnie nie znałeś, aby wiedziano od wschodu słońca aż do zachodu, że poza Mną nie ma nic. Ja jestem Pan i nikt poza Mną".

(Ps 96 (95), 1 i 3. 4-5. 7-8. 9 i 10ac)

REFREN: Pośród narodów głoście chwałę Pana

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda pośród wszystkich ludów.

Wielki jest Pan, godzien wszelkiej chwały,
budzi trwogę najwyższą, większą niż inni bogowie.
Bo wszyscy bogowie pogan są tylko ułudą,
Pan zaś stworzył niebiosa.

Oddajcie Panu, rodziny narodów,
oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu,
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku,
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem,
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

(1 Tes 1, 1-5b)

Paweł, Sylwan i Tymoteusz do Kościoła Tesaloniczan w Bogu Ojcu i Panu Jezusie Chrystusie. Łaska wam i pokój! Zawsze dziękujemy Bogu za was wszystkich, wspominając o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzieło wiary, na trud miłości i na wytrwałą nadzieję w Panu naszym, Jezusie Chrystusie. Wiemy, bracia przez Boga umiłowani, o wybraniu waszym, bo nasze głoszenie Ewangelii wśród was nie dokonało się samym tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.

Aklamacja (Flp 2, 15d. 16a)

Jawicie się jako źródło światła w świecie, trzymając się mocno Słowa Życia.

(Mt 22, 15-21)

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: "Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?" Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: "Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!" Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: "Czyj jest ten obraz i napis?" Odpowiedzieli: "Cezara". Wówczas rzekł do nich: "Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga".

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na niedzielę, 18 października 2026

Wśród narodów chwalcie imię Pana. Wśród Persów, którym przewodzi Cyrus, a któremu się wydaje, że rządzi światem. On w swej wyniosłości daje autonomię Ludowi Wybranemu i daje im możliwość powrotu do Ziemi Obiecanej. Cyrus, narzędzie Boga.
Oto razem z Jezusem stajemy w Świątyni Jerozolimskiej. Trwa jego nauczanie.
Gdzieś w cień odchodzą faryzeusze, a na "pierwszą linię frontu" wysyłają swych uczniów, jednocześnie pouczając ich co mają powiedzieć.
Jest próba założenia pułapki na Jezusa. Wydaje się, że cokolwiek powie na temat podatku względem Rzymian, to będzie można go pogrążyć. Jeżeli powie płacimy podatek, to ogłoszą, że jest kolaborantem. Jeśli powie: nie płacimy podatku, to doniosą Rzymianom, że jest buntownikiem. Będzie powód żeby go skazać, nawet skazać go na śmierć za bunt.
Czemu Jezus prosi, żeby przyniesiono mu monetę podatkową, a w tym wypadku denara? Bo na nim jest wizerunek boskiego Cezara. Ten denar należy do Cezara.
Oto w relacji do państwa jako władzy, chrześcijanin wezwany jest, żeby nie zapomnieć, że pierwszy jest Pan Bóg, że państwo nie może wchodzić w miejsce Pana Boga. Pierwsze jest prawo Ewangelii, a dopiero następne prawa państwowe.
Oto stoi przed nami zadanie, o którym mówi apostoł Paweł w liście do Tesaloniczan, do niezwykłej gminy, jednej z pierwszych w Europie, które uwierzyły w przepowiadanie Ewangelii.
Nasze głoszenie wśród was nie dokonało się samem tylko słowem, lecz mocą i działaniem Ducha Świętego oraz wielką siłą przekonania.
W tym świecie jesteśmy światłem dla świata, solą dla ziemi. Jesteśmy tymi, którzy nie mogą nie głosić Ewangelii i głosić prymat Boga, który ponad wszystko jest pierwszy.

Źródło: mateusz.pl