Czytania na sobotę, 2 maja 2026

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

(Ap 11,19a;12,1.3-6a.10ab)

Świątynia Boga w niebie się otwarła, i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem wielki znak się ukazał na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów - a na głowach jego siedem diademów - i ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej dziecię. I porodziła syna - mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca.

(Ps: Jdt 13,18-20)

REFREN: Tyś wielką chlubą naszego narodu

Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi.
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg,
Stwórca nieba i ziemi.

Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech Bóg to sprawi,
abyś była wywyższona na wieki.

(Kol 1,12-16)

Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów. On jest obrazem Boga niewidzialnego - Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.

Aklamacja (J 19,27)

Jezus powiedział do ucznia: Oto Matka twoja, i od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

(J 19,25-27)

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Źródło: mateusz.pl

Rozważanie na sobotę, 2 maja 2026

Istotnie śpiewamy z wiarą: "Tyś wielką chlubą naszego narodu" i myślimy o tej niewieście z Apokalipsy, która króluje, panuje, obleczona w słońce, księżyc pod jej stopami, a wieniec z gwiazd dwunastu nad jej głową.
To ona przynosi nam, pokazuje na niezwykłą ikonę, na Jezusa, który jest obrazem Boga niewidzialnego, jak podpowiada apostoł Paweł w liście do Kolosan.
Siłą rzeczy, w tę uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski, trzeba nam stanąć pod krzyżem i odnaleźć się w doborowym towarzystwie Matki Jezusa, siostry matki Jego, w towarzystwie żony Kleofasa i Marii Magdaleny.
Ciągle się zastanawiają, ile kobiet pod krzyżem było: trzy czy cztery, ale to niech oni, znawcy Pisma, rozstrzygną. My natomiast skupmy się na tym, co się dzieje, na tym testamencie z krzyża.
Maryja zostaje oddana najmłodszemu uczniowi, który symbolizuje Kościół. Wziąć do siebie Maryję, jak Józef, jak Jan. To jest też niezwykły dowód na to, że nie było bliskiego rodzeństwa Jezusa, że oto Jan, najmłodszy z apostołów, otrzymuje pod opiekę Najświętszą Maryję Pannę.
Kiedy wpatrujemy się w ukrzyżowanego, kiedy stajemy przy boku Matki i patrzymy na dzieje naszego narodu, to przyznajemy ojcom rację, że wolność krzyżami się mierzy, że tyleś Matko wycierpiała, stojąc pod krzyżem.
Bo będziemy śpiewać z dawna Polski Tyś Królową, a to taka współczesna, jak podpowiadał Jan Paweł II, Bogurodzica, czyli hymn na te czasy, kiedy walczymy o przekaz wiary w naszych rodzinach, żeby ta wiara nie została utracona, zapomniana, porzucona. I tutaj Najświętsza Maryja Panna, którą my nazywamy Królową, a Biblia nazywa Służebnicą, przychodzi nam z pomocą.
ks. Wenancjusz Zmuda

Źródło: mateusz.pl